2007 yılının Nisan ayıydı sanırım. “Nasıl gidiyor?” diye mail attığımda çok sevdiğim bir arkadaşıma, aldığım cevap tam olarak buydu. Ve şimdi aynı arkadaşım “Nasıl gidiyor?” diye mail atmış. Verdiğim cevap:

“Hayal kurmak için saatler yetmiyor…”

Detaylı bilgi almak için http://www.ozgurwebgunleri.org.tr sitesini ziyaret edebilirsiniz.

Etkinliği tanıtmak için şu yolları kullanabilirsiniz:

Web reklamları (banner) -> http://www.ozgurwebgunleri.org.tr/afis-banner

Sosyal Ağ Sayfaları:
Tuxweet: http://tuxweet.linux.org.tr/ozgurwebgunleri
Identi.ca: http://identi.ca/ozgurwebgunleri
Facebook: http://www.facebook.com/event.php?eid=114749385242161
Twitter: http://twitter.com/ozgurwebgunleri
Friendfeed: http://friendfeed.com/ozgurwebgunleri
Linked.in:
http://events.linkedin.com/Ozgur-Web-Teknolojileri-Gunleri/pub/383023
Xing: https://www.xing.com/events/ozgur-web-teknolojileri-gunleri-548570

Şikayetimi dile getirdikten sonra doktor ilk can alıcı soruyu sordu “uyku düzenin nasıl?”. O an uyku denen wşeyin ne kadar önemli olduğunu anladım. Doktor düzenli ve belli saatlerde uyumam gerektiğini söyledi. İtiraf ediyorum yine geçirdim uyku saatini…

Mesleğimin gerektirdiği yoğun tempodan dolayı doktora gitmekten korkuyorum. Göz doktoruna gitmem lazım ama “günde x saatten fazla bilgisayar kullanma” demesinden korkuyorum….

Posted from WordPress for Android

Ama kitabın asıl konusu petrol şirketlerinin zalimliğinden kaçan Nijeryalı küçük bir kızın İngilteredeki yaşamını anlatıyor.

Tabi insanı etkileyebilecek bir çok nokta mevcut. Ne okusam diye düşünüp henüz bu kitabı okumayanlar için şiddettle öneririm.

Kitaptan küçük bir bölüm:

“… Sizin ülkenizdeki küçük kızlar, çamaşır makinası ile buzdolabının arasındaki boşluğa gizlenip, etraflarının yeşil yılanlar ve maymunlarla sarılı olduğu bir ormanda olduklarını hayal ederler. Ben ve ablam, yeşil yılanlar ve maymunlarla dolu ormanda bir boşluğa gizlenip, çamaşır makinemiz ve buzdolabımız olduğunu hayal ederdik. Siz makineler dünyasında yaşıyorsunuz ve kalbi çarpan şeylerin düşünü kuruyorsunuz. Biz makineleri düşlüyoruz çünkü çarpan kalplerin bizi terk ettiğini gördük…” Küçük Arı 9. Bölüm.

14 Mayıs 2010…

Örnek olarak:

var_dump($_SERVER["argv"]);

kodu bulunan cli_test.php dosyamızı şu şekilde çalıştırıyoruz:

$ php cli_test.php parametre1 parametre2 parametre3

Bu işlem sonucunda çıktı olarak:


array(4) {
[0]=>
string(12) "cli_test.php"
[1]=>
string(10) "parametre1"
[2]=>
string(10) "parametre2"
[3]=>
string(10) "parametre3"
}

alırsınız. Buradan anlaşılacağı üzere $_SERVER["argv"] bir dizi olarak işlem görüyo. Dikkat ederseniz dizinin 0. elamanı çalıştırdığımız php scriptinin adı. Yani $_SERVER["argv"] ile aldığımız değerlerin ilki kendi dosyamızın adı oluyor ve işlemlerinizi buna göre yapmanız gerekiyor.

Eskiden bazı şeyleri kendime saklardım, özellikle şiir ile ilgili olanları. Şimdiler de zaman zaman blog girdisi olarak yayınlıyorum şiirlerimi. Bu çok nadir olduğu için herkes şaşırıyor doğal olarak. Aslında bilmiyorlar ki ben çok uzun süredir şiir yazmaya çalışan (hala şiirlerimi sadece yazılmaya çalışılmış şiirler olarak görüyorum) biriyim. Artık öyle bir noktaya geldim ki şiir çalışmalarına dair resimleri bile paylaşır oldum (bakınız facebook albümü ). Her zaman olduğu gibi yine şaşıracaklar olacaktır doğaldır. Neler oluyor bana sorusu aslında tam olarak burası için, neden paylaşıyorum şiirlerimi bilmiyorum.

Son bir buçuk yıldır çok az şiir yazmış olsam da son dönemde artan şiir yazma isteğim ve arzum beni mutlu ediyor (Her ne kadar sevgili çalışma arkadaşım Mustafa Şapçılı şiir yazan geliştirici istemiyoruz dese de kendisini dinlemiyorum bu konuda ). Çünkü bir şeyler yazmayı seviyorum, iyi yada değil çok umursamıyorum.

Aslında sadece şiir değil ama sanırım şiirler nispeten kısa oldukları için onları bitirmeye ancak fırsatım oluyor. Denedim, bir kaç kere küçük hikayecikler yazmayı ama hiç birinin sonu gelmedi… Kim bilir belki bir gün olur…

Merak edenler, okumak isteyenler için küçük bir haber vereyim yakında şiirlerimi daha güzel bir ortamda paylaşmayı planlıyorum.

Doğum günümü kutlayan, kutlamayan, hatırlayan, hatırlamayan herkese sonsuz teşekkürler. En büyük ve özel teşekkür ise başta annem, babam ve abim olmak üzere her geride bıraktığım yılda bana çok şey katan insanlara gelsin….

İ. Sadri…