Ayrılık rüzgarları esiyorken üzerimde,
Matemini yaşıyorum sonbaharın.
Korkmuyorum kıştan,
Biliyorum baharların yolda olduğunu…
Fakat,
Mevsim ne olursa olsun
Rüzgarların ayrılık tadında olacağını biliyorum…
Ve her rüzgar esişinde
Bir boşluk açılacak kalbimde…
Sonbaharın matemi de olsa bu içimdeki,
Biliyorum, yalnızlığa çıkacak tüm mevsimler…
Ve sonbahar bittiğinde matemi kalacak geride….
30 Ekim 2010
Hayat siyah beyaz bir film misali akıp gidiyorken gözlerimizin önünden,
Söyler misiniz bana, nasıl küseyim siyaha?
Odamı kaplarken gökyüzünün karanlığı
Sessizce süzülürken karanlığın çığlığı
Söyler misiniz bana, nasıl küseyim siyaha?
Siz çoktan kurmuşken dünyalarınızı
Bana kalmışsa kuytu ve karanlık rüyalar
Siz güneşle gülüyorken
Ben ağlıyorsam karanlıkla birlikte
Söyler misiniz bana, nasıl küseyim siyaha?
Hayat kurarken kurallarını tüm karmaşıklığıyla
Bana düşen yalnızlıksa bu oyunda
Ve ağlamaksa geceler boyu soluk soluğa
Söyler misiniz bana, nasıl küseyim siyaha?
30 Ekim 2010..
Hayat dediğin;
Alışmak yalnızlığa,
Biraz da sessizliğe
Karanlığına gecenin
Soğuğuna mevsimlerin….
Alışmak sadece…
Kuş cıvıltılarına baharların,
Beyazlığına kışların,
Yazın sıcaklığına
Acıların göz yaşlarına..
Biraz da
Sessizliğin çığlığına alışmak..
Sadece alışmak
Koskoca bir hayat dediğin…
14 Mayıs 2010…
Karanlık bir gece,
Yağan yağmur,
Esen rüzgar,
Ve kocaman bir sessizlik…
Her şey hüznü anlatırken
Damlıyor gözyaşlarım,
Ne esen rüzgarların götürdüklerine,
Ne de karanlığına gecenin…
Sadece yalnızlığa tüm gözyaşlarım….
Özgür Kuru is Stephen Fry proof thanks to caching by WP Super Cache
Son yorumlar