Özgür Kuru

Gitmez lazım bu şehirden
Hazır şehir sensizken
Gitmek lazım…
Unutmak herşeyi
Ve bakmadan arkaya
Gitmek lazım bu şehirden…
Bahar yağmurları vurmadan pencereme
Ve hazır sessizken bu şehir
Gitmek lazım
Sessizce…

Başlık bir alıntı*, sadece bir cümle… Yazdığım bu kelimeler ise bu cümleyi görünce hissetiklerimi anlatmaya çalışacak, uzun bir süredir yazmıyorum başarabilecek miyim bilmiyorum. Fakat yarına bırakmayacağım bu işi…
Çocukken bir çok hayalim vardı. Yarınlarla ilgili… Mesela kimse bilmez bir yazılımcıdan çok bir doğa bilimci olmak istediğimi, veya üç satır kod yazmaktan daha çok bir kaç mısra [...]

Son dönemlerde çok fazla yazı yazamıyorum. Yoğunluk bir tarafa yorgunluktan olsa gerek.
Çalışma yoğunluğundan çok, başkentte yaşıyor olmamıza rağmen kullanmak zorunda olduğumuz nerede ise benimle yaşıt olan IKARUS otobüsler yüzünden bitin bir şekilde eve dönüyoruz.
Neyse. Yavaş yavaş hayatım düzene girmeye başladı. Hayat düzene girmeye başladıkça planlarımız çoğalıyor, ee boş durmak iyi değil.
Efendim her ay bildiğiniz gibi [...]

Bilmiyorum, sanırım özledim eski hüzün dolu şiirleri dinlediğim günleri. Belki de özlediğim hüznün ta kendisiydi. Sözlerime başlarken dedim ya bilmiyorum. Aslında bir şeyleri özlediğim de meçhul biraz. Belirsizlikler kaplı yüreğimde. Bilmiyorum işte. Belki çok basit gelecek ama bilmiyorum. Bilmiyorum işte içimde dolaşan sessiz rüzgarların anlamlarını. Yaşamak karmaşık geliyor belki de. Belki de karmaşıklığı değilde basitliği [...]